Pazar, Mart 17, 2013

kendini bulmaya çalışan bir genç daha.

Son zamanlarda kafama takılan şey: neden mimarlık?
Neredeyse anaokulundan beri dilimde dolanıyordu heralde, sakız olmuştu artık ağzıma. Ama...
Gerçekten neyle uğraşacağımı anlamış mıydım yıllar içinde? Bu mesleği sevdiğime nerden bu kadar emindim? Garip bi şekilde yapmam gerekenin bu olduğuna emindim. Yıllar içinde belki mühendisliğe ya da matemetikle, fizikle ilgili bir şeylere eğilim gösterebilirim belki diye geçmedi değil aklımdan aslında. Allah aşkına neden tekrar hazırlandım ben üniversite sınavına??
Geri dönüp baktığımda tekrar hazırlandığıma pişman değilim. İlk senekinden daha iyi bir sonuç alabileceğimi biliyordum, aldım da, ama yeterli değildi yine o ayrı mesele. Sınavlara hazırlanırken kendimi yapacağım şeye fazla odaklayamıyorum, neyse bu konuların üstünden çok geçmiştik zaten...

Bu sene, mimarlık okumaya başladığımdan beri, ne zaman zorlansam/sıkılsam aklıma gelen soru: neden mimarlık? Tercih listemde başka bir mesleğe yer ayırmadım. Başka bir bölüm yazarak okuduğum anadalın ismi hariç, hayal ettiğim üniversite hayatına sahip olabilirdim. İstanbul'da okurdum, evimden ayrılmamış olurdum, 1 senemi hazırlıkta kafam rahat geçirebilirdim, ingilizce okurdum... Ama gizemli bir şekilde emindim mimarlık istediğime.
Başka bir mesleğe ihtimal vermeyi düşünmeye mi üşendim yoksa? Aklıma gelmiyor değil... :)
Ve bölüme başlayınca birden kafama dank etmesi ayrı bir şoktu: Ne biliyordum ki bu meslek hakkında, neden emindim?

Sonuç olarak tercih listesine diğer meslek gruplarıyla beraber, puanı yettiği için mimarlığı da ekleyip de kazanmış birinden farklı göremiyorum kendimi. Sadece bazen... belki de sadece başarısızlıktan korkuyorum, aslında istediğim buydu diyorum. Kendimi tanımadığımı hissedip, panik yapıyorum, kafamı koparıp atasım geliyor sonra da.

Ne düşünürsem düşüneyim, zaman geçmeden anlayamayacağım. Sıkılmadan önce bir şans vermeliyim. Son zamanlarda o kadar çok şeyi bunalıp da bir kenera attığımı hissediyorum ki. Karşıma kolayca bir kenara atamayacağım bir şey geldiği için belki de bu panik. Çabalamaya üşeniyorum. Kendime gelemiyorum.

Aslında basit: yapman gereken şeye hakettiği vakti ayır ve ondan zevk al. Tatmin edici bir sonuç aldığımda sıkıntımın geçeceğine eminim. Ama o vakte kadar...

İstediğiniz mesleği düzgün araştırın millet!

Hiç yorum yok: