Çarşamba, Ağustos 15, 2012

nefes al, nefes ver.


Son günlerde ne yapıyorum ben?
Hiçbir şey. Bu yüzden yazacak hiçbir şey de bulamadım. Aslında bir kaç kere dizi/film yorumu falan geçti aklımdan ama demek istediğim de bu işte, yazsaydım bir şeyler yapmış olurdum en azından değil mi?

Son günlerde yaptığım tek şey nefes almak sanki. Bir şey yapmıyorum, çalışmıyorum, bir işe yaramıyorum. Şu anda hayatımdaki her şey yarım yamalak görünüyor. Her şey beklemede. Üniversite: tercih sonuçları açıklanmadı. Ehliyet: direksiyon sınavını geçtim, ehliyetimi almak için haber bekliyorum. Piyano: ramazan, bayram, küçük bir ihtimal tatil... derken ara vermiş durumdayım.
Resmen organizma fazlasıyım. Zaman öldürüyorum. Cidden, ÖLDÜRÜYORUM. Sağlıklı olanın sahip olduğum zamanı değerlendirerek yetmediğini hissetmem gerektiği bilincindeyken şu an içinde olduğum bu saçma kısır döngü beni deli ediyor. Hiçbir sabah önceki günün döngüsünü kıramıyor. Yatarken kitap bile okumuyorum be! O derece boş duruyorum.

Gezmek, görmek, okumak... Öğrenmeye o kadar aç hissediyorum ki. Ne güzel hevesleniyorum di mi?
Ama bir ucundan tutup bir şeylere başlayabilecekken neden/nasıl kalakaldım böyle?


Havalardan hep, havalardan.

Hiç yorum yok: