Cuma, Haziran 29, 2012

öyle işte.

Ben ne zaman boşsam, bommmboşumdur. Öyle pineklerim bilgisayar başında, evden çıkmam, TV önü, buzdolabının içi vs. ama günlerimi bi doldurmaya başladım mı nasıl bu kadar peş peşe denk getiriyorum herşeyi?! Bi çözen varsa bu sorunu, cevap bekliyorum.

Cuma: arkadaşın iş yerinde son günü, gidip bi ziyaret edilecek. ertesi gün ehliyet sınavı var, kursa uğramışlığım yok. eşşek değilsem bi kitap kapağı kaldırılacak.

Cumartesi: ehliyet sınavı var, kolay gelsin. ertesi gün piyano kursumun yıl sonu gösterisi var. prova yapılacak. "ne giyeceğim ben?!!!" tantanası yapılacak. (kesin ayakkabı bulamayacağım...). Ayaklara kara sular indirilmeden alışveriş yapılmaya çalışılacak. (öyle bir şey mümkün mü ki acaba?! her seferinde ayaklarımın üzerine basamayacak kadar gezecek ne varsa gerçi?)

Pazar: Piyano. (eğer becerebilirse, bu vatandaş Für Elise çalacak.)


tabi bu arada ben bir de içten içe "yatıp kitap okumak istiyoruuuum", "tüm gün dizi izleyeyim noluuuuur", "fotoğraflarla uğraşsam ya beeeen", "gif yapıcaaaaam", "gezmek istiyorum beeen" şeklinde çeşit çeşit ve alakasız feryat edeceğim.

Zaten kardeşim de "ya parça güzel değil, ya sen çalamıyorsun. beğenmedim." yorumuyla beni dibe vurdurdu. Hevesimi söndürdü, gıcık. Ben de Dazo'ya dinletirim.

Dazooooo, gel oğlum!


Hiç yorum yok: